|
Heemzolder |
|
Op de zolder van het sociaal- cultureel centrum “De Blauwe Scholk”in Den Dungen is de Heemkundevereniging “Op die Dunghen”gevestigd. De vereniging heeft daar de beschikking over twee ruimtes. Een lokaal is in gebruik als vergader- en documentatieruimte. De collectie documentatie van de vereniging omvat boeken, tijdschriften, foto’s, kaarten, prenten en krantenknipsels. Leden kunnen voor hun historisch onderzoek gebruik maken deze collectie. Het andere lokaal herbergt een verzameling oude voorwerpen en gereedschappen zoals die tot omstreeks 1960 in Den Dungen gebruikt zijn. Te denken valt hierbij aan boeren - en bouwvakkergereedschap, oude kleding, een oude schoolinventaris en medische instrumenten. Geïnteresseerden die nader kennis willen maken met de collectie oude gebruiksvoorwerpen kunnen , vanwege het overlijden van beide beheerders, voorlopig contact opnemen met: secretaris.opdiedunghen@gmail.com . In memoriam Theo van Uden.
De heemkundevereniging liep, zeker de laatste 25 jaar, als een rode draad door Theo’s leven. In 1983 werd hij lid van de werkgroep monumenten en vanaf 1984 was hij bestuurslid. Van 1990 tot aan zijn aftreden in 2003 was hij penningmeester van de vereniging. Jarenlang ook is hij ook penningmeester van het Frank Sweensfonds geweest. In een kasboek hield hij inkomsten en uitgaven tip top, correct en punctueel bij. Een rekenmachine of computer had hij daar niet voor nodig. Theo was wat dat betreft enigszins behoudend als het om nieuwe ontwikkelingen ging. Hij was bijna altijd van de partij als er iets te doen was en er kon altijd een beroep op hem worden gedaan. Hij was daardoor een van de steunpilaren van de vereniging. Hij was aandachtig toehoorder bij lezingen. Hij was iemand met gouden handjes, samen met o.a. Willem van Doorn, Bert van Rooij en Tiny van der Hofstad heeft hij de heemzolder indertijd opgeknapt en ingericht en dat is veel werk geweest. Bij de Braderie was hij een van de mensen die steeds tijd vrij maakte om de kraam van de heemkundevereniging te bemannen en hij was jarenlang bezorger van ‘Het Griensvenneke.’
Hij was een Bourgondisch type. Na vergaderingen of lezingen was het altijd heel gezellig: wat drinken en nabuurten hoorde daarbij. Bij het vertrek zei Theo altijd: hebben we alles opgedronken wat we betaald hebben? Tot juni van dit jaar heeft hij foto's van de heemkundevereniging helpen beschrijven: hij kende veel mensen en als hij ze niet zelf herkende, of het niet zeker wist, stapte hij op andere mensen af, want hij wist precies wie hij moest benaderen om meer duidelijkheid te krijgen. Voor de zomervakantie werd duidelijk dat Theo ernstig ziek was en dat er geen herstel meer mogelijk was. Daar had hij het - in het begin - erg moeilijk mee. Dat hij de laatste 7 weken van zijn leven thuis kon doorbrengen, vond hij geweldig. Hij leefde toe naar zijn gouden bruiloft op 15 oktober, naar het laatste Griensvenneke van dit jaar en naar het boek met portretten van zijn neef Henk Groenendaal. Hij keek uit naar bezoek van familie en vrienden en praatte
met hen over alles wat hem bezig hield: bijvoorbeeld de plaats van zijn
graf en de vorm van het grafmonument.
Op zaterdag 29 november hebben we hem naar zijn laatste rustplaats op de nieuwe parochiebegraafplaats vergezeld. Theo, bedankt voor wie je was en voor wat je voor de heemkundevereniging hebt betekend! In memoriam Bert van Rooij
Bert had twee grote
passies: Zijn grootste passie was ongetwijfeld Loes; zijn tweede
passie was restaureren, oude spullen opknappen, wat kapot is gegaan
weer maken.
Met het aankopen van de oude boerderij Woudseweg 31 kon hij wat dat betreft zijn hart ophalen. Met veel zorg, kennis van zaken en geduld werd de boerderij prachtig gerestaureerd. Het feit dat de boerderij later de status van gemeentelijk monument heeft gekregen, is een bewijs dat Bert vakwerk heeft afgeleverd. Zijn boerderij zou tot het eind zijn trots blijven. Graag vertelde hij over bouwhistorische elementen die bij de verbouwing naar voren kwamen.Vanuit zijn belangstelling voor bouwhistorie, oude boerderijen en oude voorwerpen was het logisch dat Bert lid werd van de Dungense heemkundevereniging. In 1991 trad hij toe tot het bestuur. Hij werd secretaris van de vereniging, maar bovenal lag zijn interesse bij de heemzolder. Het opknappen en onderhouden van oude werktuigen en heemkundige voorwerpen was hem op het lijf geschreven. Dat de heemzolder één van de visitekaartjes van de vereniging is, is in belangrijke mate aan Bert te danken. Elke dinsdagmiddag was hij te vinden op de heemzolder. Hij had gouden handjes, dus wat kapot was wist hij bijna altijd nog te repareren. Als een goed beheerder registreerde hij ook de voorwerpen die de vereniging kreeg aangeboden. Verder gaf hij uitleg aan de bezoekers van de heemzolder. Bert was een vraagbaak voor alles wat met historische boerderijen, landbouwwerktuigen en techniek te maken had. Ook voor andere heemkundige activiteiten was Bert een trouwe kracht, waar steevast een beroep op kon worden gedaan. Hij genoot van de jaarlijkse braderie, waar de heemkundevereniging steeds met een stand aanwezig is. Maar hij wilde ook op tijd thuis zijn voor zijn grootste passie: Loes. De borrel na afloop van een bestuursvergadering dronk hij o zo graag samen met haar. "Dat vind ik zo gezellig", zei hij dan. Bert is er niet meer. Maar wij zullen niet vergeten wat Bert voor de vereniging, waarvan hij tot zijn dood bestuurslid en beheerder van de heemzolder is gebleven, heeft gedaan. Bert, dank je wel! Deze tekst is door de voorzitter van de heemkundevereniging Harrie Maas tijdens de crematieplechtigheid op zaterdag 18 oktober uitgesproken. In memoriam Tiny van der Hofstad
Tiny was ook een echte verzamelaar. Door zijn talrijke contacten in het dorp, kreeg hij van alles en nog wat mee voor de heemkundevereniging. Op de heemzolder staan tal van voorwerpen die via zijn bemiddeling zijn verkregen. Maar hij was ook degene die samen met Bert van Rooi zich inzette voor het beheer en het onderhoud van de heemcollectie. Tot aan zijn dood heeft hij dit gedaan. Daarnaast was hij ook degene die de bidprentjesverzameling beheerde en uitbreidde. Zijn betrokkenheid met de vereniging kwam ook op bestuurlijk niveau tot uiting. Een aantal jaren heeft hij de vereniging ook als bestuurslid gediend. Bijzondere belangstelling had Tiny voor de Indië-gangers en het Katholiek Thuisfront. Hierover heeft hij een aantal publicaties verzorgd.
Graag zeggen wij Tiny dank voor zijn grote inzet voor heemkundevereniging “Op die Dunghen”. Wij wensen zijn vrouw Alita en zijn kinderen en kleinkinderen veel sterkte om het gemis van Tiny een plaats in hun verdere leven te geven.
|
|
Binnen
het tijdsbestek van een half jaar heeft de Heemkundevereniging ‘Op die
Dunghen’ na eerst van Tiny van de Hofstad en Bert van Rooij, nu ook
voorgoed afscheid moeten nemen van Theo van Uden.
Hij
was een zeer betrokken man en een prettig mens om mee samen te werken.
Op 7
juli 2008 overleed geheel onverwachts op 71-jarige leeftijd
