Op 21 april overleed op 95-jarige leeftijd Bets Kappen. Ze werd geboren in Den Dungen op 24 augustus 1922. Op haar gedachtenisprentje enkele treffende zinnen die haar heel goed typeren: “Ik heb altijd van het leven gehouden. We hadden wel niet alles, maar dat hoefde niet voor mij. Ik was gelukkig.

Inderdaad in haar jonge jaren, met name tijdens de crisis van de jaren dertig en tijdens de oorlogsperiode, was het thuis geen vetpot. Maar het had zo ook zijn positieve kanten, namelijk te waarderen wat je wél hebt. Bets was daar een toonbeeld van.

Na haar huwelijk met Paul van Amelsvoort woonde ze een tijdlang buiten het dorp, maar Den Dungen bleef trekken. De boerderij Grinsel 54 werd gekocht en al snel werden beiden lid van de Dungense heemkundevereniging. Bets en Paul hadden een brede interesse: (lokale) geschiedenis, boerderijbouw, schilderkunst, ambachtelijk werk, literaire rijmen en volksliederen. Tot vlak voor haar overlijden kon ze haar omgeving verrassen met het opzeggen van oude rijmen en spreuken.

Bets was ook heel gastvrij. In de jaren zeventig was hun boerderij het decor van een gezellige verenigingsactiviteit van de Dungense heemkundevereniging. Onder het genot van een hapje en een drankje was het daar goed toeven.

In januari 1988 werd Bets lid van het bestuur van de heemkundevereniging. Ze zou vijftien jaar in het bestuur blijven, tot februari 2003. Bets was een bedachtzame en wijze vrouw. Ze liet niet meteen van zich horen, maar wat ze zei sneed wel hout. Zoals de keer, toen het bestuur een goede bestemming moest zien te geven aan de schenking van Frank Sweens. Na zijn overlijden had de Dungense heemkundevereniging in 1989 een bedrag van ƒ 20.000,- gekregen. Toen dat bekend werd, kwamen er allerlei suggesties om het geld te besteden. Een daarvan was zelfs het laten overvliegen van een oude Dakota of Spitfire in het kader van de vijftigjarige herdenking van de Tweede Wereldoorlog in mei 1990. Maar dat wilde het bestuur niet. Dan zou het geld letterlijk en figuurlijk de lucht in gaan. Het bestuur wilde een duurzame bestemming van het geld, bijvoorbeeld een boekenfonds. Bets sprak toen de wijze woorden om notaris Wedemeijer hierover te raadplegen. En zo geschiedde. Het heeft geresulteerd in de oprichting van “Stichting Het Frank Sweensfonds”, die voor heemkundevereniging “Op die Dunghen” van grote betekenis is geweest… en dat nog is!

Bets was ook iemand met oog voor detail en gevoel voor decorum. Dat kwam bijvoorbeeld tot uiting bij de inrichting van tentoonstellingen die door de vereniging werden georganiseerd.

Bets is er niet meer. Maar wij zullen niet vergeten wat zij voor de vereniging heeft gedaan en heeft betekend.

 Bets, dankjewel!